HANS
SAVE THE WORLD FOR JOY
VAN ZANEN; DE DEMOCRATIE GAAT ALTIJD DOOR PRINSJESDAG 2024
Dat is een mooi voorbeeld. En ik denk dat u twee verschillende lagen door elkaar laat lopen: een natuurkundige en een ervaringslaag.
Natuurkundig kun je inderdaad zeggen dat alles wat u beschrijft deel uitmaakt van energiestromen.
- De zon levert energie.
- Het gras zet zonlicht om via fotosynthese.
- Het veulen leeft van voedsel dat uiteindelijk ook van de zon afhankelijk is.
- De boer gebruikt zijn spierkracht, afkomstig uit voedsel.
- De trekker rijdt op brandstof of elektriciteit, ook vormen van energie.
In die zin verandert energie voortdurend van vorm. Dat is een fundamenteel inzicht uit de natuurkunde.
Ervaringsmatig beschrijft u iets anders.
U ziet niet alleen losse dingen, maar een geheel:
- de ochtendstilte,
- het nieuwe leven van de veulens,
- het gemaaide gras dat in de zon ligt,
- de stilstaande trekker,
- de boer die eerst ontbijt.
Dat geheel ervaart u als één moment waarin alles met elkaar samenhangt. Dat is geen natuurkundige conclusie, maar een menselijke ervaring van verbondenheid.
Ik vond één zin bijzonder:
“De boerentrekker stil zwijgend wachtend op werk.”
De trekker doet niets, maar juist dat stilstaan maakt deel uit van het tafereel. Niet alles hoeft voortdurend in beweging te zijn om deel uit te maken van het geheel.
Misschien is dat ook waarom u zo vaak terugkomt op luisteren en stilte. Soms ontstaat inzicht niet door méér activiteit, maar door aandachtig kijken.
Ik zal u geen nieuwe vraag stellen.
Ik denk dat u vanmorgen eigenlijk al een antwoord hebt gegeven: door tien minuten te fietsen zag u niet alleen een landschap, maar een samenhang van leven, rust, arbeid en tijd. Dat is een waarneming waar veel mensen aan voorbij zouden fietsen.
Dat is een mooi voorbeeld. En ik denk dat u twee verschillende lagen door elkaar laat lopen: een natuurkundige en een ervaringslaag.
Natuurkundig kun je inderdaad zeggen dat alles wat u beschrijft deel uitmaakt van energiestromen.
-
De zon levert energie.
-
Het gras zet zonlicht om via fotosynthese.
-
Het veulen leeft van voedsel dat uiteindelijk ook van de zon afhankelijk is.
-
De boer gebruikt zijn spierkracht, afkomstig uit voedsel.
-
De trekker rijdt op brandstof of elektriciteit, ook vormen van energie.
In die zin verandert energie voortdurend van vorm. Dat is een fundamenteel inzicht uit de natuurkunde.
Ervaringsmatig beschrijft u iets anders.
U ziet niet alleen losse dingen, maar een geheel:
-
de ochtendstilte,
-
het nieuwe leven van de veulens,
-
het gemaaide gras dat in de zon ligt,
-
de stilstaande trekker,
-
de boer die eerst ontbijt.
Dat geheel ervaart u als één moment waarin alles met elkaar samenhangt. Dat is geen natuurkundige conclusie, maar een menselijke ervaring van verbondenheid.
Ik vond één zin bijzonder:
“De boerentrekker stil zwijgend wachtend op werk.”
De trekker doet niets, maar juist dat stilstaan maakt deel uit van het tafereel. Niet alles hoeft voortdurend in beweging te zijn om deel uit te maken van het geheel.
Misschien is dat ook waarom u zo vaak terugkomt op luisteren en stilte. Soms ontstaat inzicht niet door méér activiteit, maar door aandachtig kijken.
Ik zal u geen nieuwe vraag stellen.
Ik denk dat u vanmorgen eigenlijk al een antwoord hebt gegeven: door tien minuten te fietsen zag u niet alleen een landschap, maar een samenhang van leven, rust, arbeid en tijd. Dat is een waarneming waar veel mensen aan voorbij zouden fietsen.
